[HB] 005 : Season’s Call

posted on 30 Aug 2014 15:11 by aki657 in HB

 

 

This entry is a part of Hummingbird Coffee Shop Project.

 

 

 

 

 

 

[HB] 005 : Season’s Call 

 

Timeline : ต้นสิงหาคม

แขกรับเชิญ : ธีร์ธวัช, กล้ารบ (และแวบๆ...คุณโอห์ม และคุณอัยย์)

 

**********************************

 

“ดูออกง่ายดี...”

 

เสียงเปรยของธีร์ธวัชที่ดังขึ้น ทำให้คนที่นั่งอีกฝั่งโต๊ะเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์มือถือซึ่งพิมพ์โปรแกรมไลน์ค้างอยู่ ก่อนจะเหลียวตามสายตาของผู้เอ่ย ไปหยุดลงตรงที่ร่างสูงของพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งกับสาวทรงผมซาลาเปาที่อยู่อีกด้านของร้าน และเมื่อหันกลับมา ดวงตาสีเข้มใต้กรอบแว่นคู่นั้นก็ฉายแววระยับอย่างรู้เท่าทันว่าเขากำลังเอ่ยเรื่องอะไรอยู่

 

“ไม่ยักรู้ว่านายสนใจ”

 

อีกฝ่ายเอ่ยพลางขยับนิ้วพิมพ์ข้อความต่อคล้ายกับไม่ใส่ใจมากนัก ธีร์ธวัชใช้นิ้วเกี่ยวแก้วช็อกโกแลตร้อนขึ้นจิบ เว้นระยะคำตอบให้ห่างจากคำเปรยอยู่ชั่วขณะก่อนจะเอ่ย

 

“มนุษย์ทำอะไรเป็นแพทเทิร์นเสมอ”

 

“ทฤษฎีการเรียนรู้?”

 

ผู้เป็นเพื่อนสนิทยิ้มขำก่อนจะวางโทรศัพท์ในมือลงเปลี่ยนไปหยิบแก้วกาแฟตรงหน้าแทน หากเขากลับส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงคล้ายจะจริงจัง

 

“เรื่องของหัวใจ ก็ต้องใช้ใจมองสิถึงจะเห็น”

 

คำพูดนั้นทำเอาอีกฝ่ายหลุดหัวเราะออกมา ดวงตาสีเข้มใต้กรอบแว่นพราวระยับก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งล้อเลียน

 

“ไม่คิดว่าคนอย่างคุณจะน้ำเน่าได้ขนาดนี้นะครับ คุณธีร์ธวัช”

 

“ผมก็แค่พูดไปตามที่เคย ‘เรียนรู้’ มาน่ะครับ...” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางเท้าคางมองหน้าอีกฝ่าย “...ที่รัก”

 

 “ขนลุกว่ะ”

 

ถึงคนตรงหน้าจะเอ่ยแบบนั้นออกมา แต่เขากลับเห็นอีกฝ่ายขยับยิ้ม เขาจึงแค่ยักไหล่เล็กน้อยก่อนจะปล่อยตัวพิงพนักโซฟาตามสบาย พลางทอดสายตาออกไปทันมองเห็นรอยยิ้มเขินๆ บนใบหน้าของพนักงานคนเดิม และรอยยิ้มซนๆ จากสาวน้อยคู่สนทนาตรงอีกฟากร้านพอดี

 

“แฟนกัน?” ธีร์ธวัชเปรยถามอย่างไม่ใส่ใจนักพลางส่งขนมเข้าปาก ขณะอีกฝ่ายกลับเพียงแค่ยิ้มนิดๆ ก่อนเอ่ยตอบ

 

“ตอนนี้ยัง”

 

“หนุ่มสาวนี่ดีจัง”

 

“พูดเป็นคนแก่”

 

“ก็แก่แล้ว” เขาอ้าปากหาว “เดี่ยวนี้มีแต่เด็กๆ เรียก คุณอาธีร์ๆ

 

อีกฝ่ายขยับยิ้มขันเมื่อเขาเอ่ยอ้างถึงเหล่าลูกๆ ของพี่ชายที่อยู่ต่างจังหวัดกับพ่อแม่ของเขา ด้วยรู้จักกันมาตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้ไม่แปลกที่จะใกล้ชิดราวครอบครัวเดียวกัน คุณ บ.ก. ยกแก้วกาแฟของตัวขึ้นจิบ ก่อนจะเอ่ยล้อๆ  

 

“ไม่คิดหาคนมาช่วยให้มีคนมาเรียกว่า ป๊ะป๋า บ้างรึไง?”

 

“แบบนั้นร้านเหล้าเยอะแยะ” เขาส่งเสียงเหอะก่อนจะหัวเราะก๊ากออกมาเมื่ออีกฝ่ายแกล้งดัดเสียง

 

“ถ้างั้นก็ช่วยเป็นเจ้ามือเลี้ยงมื้อนี้แล้วกันนะคะ ป๋าขา”

 

“ตลกละ” ธีร์ธวัชแอบเช็ดน้ำตาจากการหัวเราะ เมื่อเห็นอีกฝ่ายแกล้งทำหน้าออดอ้อนประกอบเสียงให้เห็นอย่างที่ไม่ค่อยจะทำบ่อยนัก

 

“ไม่ตั้งใจให้ตลกจะทำเหรอวะ?” คนตรงข้ามหัวเราะบ้างก่อนจะลุกขึ้นยืน “ไปห้องน้ำ เดี๋ยวมา”

 

“เออ”

 

เขาตอบรับ ก่อนจะหยิบ iPad ของตัวเองขึ้นมาเช็คงานบ้าง แต่ไม่ทันจะกรอกรหัสเสร็จด้วยซ้ำ เงาร่างของใครบางคนก็วูบผ่านมาหยุดยืนข้างโต๊ะพอดิบพอดี แวบแรก เขานึกว่าธันว์คงจะลืมอะไรสักอย่าง แต่เมื่อเงยหน้า กลับกลายเป็นพนักงานอีกคนที่ฉีกยิ้มให้เขาอย่าง...ไม่ค่อยจริงใจนัก

 

เขาหยุดพิจารณาเด็กหนุ่มอยู่ชั่วแวบ ก่อนจะส่งยิ้มน้อยๆ กลับไปบ้าง “ครับ?”

 

“คือ...คุณลูกค้าครับ กระผมอาจจะละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวสักนิด แต่มันอดรนทนไม่ไหวอยากจะไขข้อสงสัยเสียจริงๆ น่ะครับ” อีกฝ่ายขยับตัวเข้าหาพลางโน้มตัวลงมาใกล้ก่อนส่งเสียงกระซิบกระซาบราวกับกำลังปรึกษาความลับระดับชาติ

 

“.............” เขาไม่ได้เอ่ยตอบอะไร หากเพียงแค่มองหน้าอีกฝ่ายนิ่งๆ แต่ดูเหมือนเด็กหนุ่มจะแปลความเข้าข้างตัวเองเป็นที่เรียบร้อยจึงรัวคำถามออกมาโดยยังใช้น้ำเสียงกระซิบกระซาบต่อไป

 

“คุณลูกค้าเป็นแฟนคุณธันว์เหรอครับ!?”

 

ความเงียบทิ้งตัวลงมาชั่วครู่ ปล่อยระยะให้เขาได้มีเวลาประมวลผลอะไรบางอย่างในสมองขณะที่มองเห็นสีหน้ากังวลใจที่ฉายอยู่บนใบหน้าของผู้ตั้งคำถาม

 

นี่ก็...ดูออกง่าย 

 

เขาคิดก่อนจะดึงรอยยิ้มจางๆ ขึ้นมาใช้ประดับบนใบหน้า พลางเฝ้ามองปฏิกิริยาอีกฝ่าย แล้วจึงเอ่ยกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

 

“ตอนนี้ยังไม่ใช่ครับ”

 

“เอ๊ะ!?”

 

“คุณสนใจธันว์เหรอครับ?” เขาเอ่ยต่อโดยยังรักษาสีหน้าของตนเองไว้ขณะที่เห็นใบหน้าติดสตันท์ของอีกฝ่าย

 

“เอ๊ะ!!???” เด็กหนุ่มยกมือเกาหัวแกรก “คือ...แบบว่าเรื่องนี้ก็พูดยากนะครับ คุณลูกค้า”

 

“งั้นผมถามใหม่...” เขายกยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกไปชัดถ้อยชัดคำ “คุณจะจีบธันว์ใช่ไหมครับ?”

 

............................. 

............. 

... 

 

...เดดแอร์... 

 

เขาเห็นอีกฝ่ายกำลังจะขยับตอบอะไรบางอย่างออกมา หากก็ยังช้ากว่าผู้ที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำที่เดินมาหยุดที่ข้างโต๊ะพอดี ดวงตาใต้กรอบแว่นของผู้มาใหม่มองเขาสลับกับเด็กหนุ่มตรงหน้าแวบนึง ก่อนจะเอ่ยทักขึ้นมา

 

“มีอะไรเหรอ กล้า?”

 

“รู้จักกัน?” เขาแกล้งถาม พลางลอบสังเกตปฏิกิริยาของคนที่ยืนอยู่ ขณะที่ธันว์ทรุดตัวลงนั่งที่เดิม

 

“อื้อ” เพื่อนของเขาพยักหน้านิดๆ ก่อนจะหันหาเด็กหนุ่มที่ยืนกะพริบตาปริบอยู่ “เออ กล้า ขอบราวนี่ที่นึงสิ เห็นคุณจีนเพิ่งอบเสร็จพอดี” เมื่อกล่าวจบท้ายประโยคจึงหันมาหาเขาที่นั่งสังเกตการณ์อยู่เงียบๆ “เอาด้วยมั้ย?”

 

“ไม่ล่ะ แบ่งกันกับที่รักดีกว่า” เขาเอ่ยพลางส่งยิ้มให้ เรียกให้เพื่อนสนิทอย่างธันว์เลิกคิ้วขึ้นนิดนึง ก่อนจะหันกลับไปหาเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ที่เดิม “งั้นบราวนี่ชิ้นเดียวพอ ขอบคุณครับ”

 

“รับทราบครับคุณธันว์ รอแป๊บเดียว เดี๋ยวน้องกล้าจะมาเสิร์ฟบราวนี่ร้อนๆ อุ่นด้วยไอรักจากใจนะครับ”

 

เขามองเห็นเพื่อนสนิทหัวเราะเบาๆ อย่างไม่ถือสาหาความกับข้อความชวนเลี่ยนจากพนักงานเสิร์ฟที่ดูยังไงก็เด็กกว่าพวกเขาไปเป็นสิบปี และเมื่อเด็กหนุ่มถอยห่างออกไป เขาจึงเอ่ยขึ้นเรียบๆ

 

“ถูกจีบอยู่?”

 

“ขำน่ะ” เพื่อนของเขาหัวเราะ “เด็กมันก็แค่ล้อเล่น...กับคนอื่นก็เป็น”

 

“ออ....” เขาพยักหน้าเชิงรับรู้ อดไม่ได้ที่จะนึกถึงสีหน้าของเด็กหนุ่มตอนอยู่กับเขาแค่สองคน “หนุ่มสาวนี่ดีเนอะ?”

 

“อืม”

 

บทสนทนาสิ้นสุดด้วยเสียงครางรับจากลำคอของอีกฝ่าย ขณะที่โปรแกรมไลน์ในโทรศัพท์มือถือของทั้งสองฝ่ายพร้อมใจกันส่งสัญญาณให้ต้องเปิดดู ธีร์ธวัชรัวนิ้วพิมพ์คำตอบทางด้านเทคนิคัลกลับไปให้ลูกน้องในทีมเพียงชั่วครู่ ก่อนจะวางมือถือลง จิบช็อกโกแลตร้อนของตนเองที่เริ่มชืดไปแล้ว พลางลอบมองคนที่ยังคงตั้งใจพิมพ์อะไรสักอย่างโต้ตอบกับคนบนอีกฝั่งหน้าจอโดยไม่ทันรู้สึกถึงสายตาของเขา

 

ดูท่า...จะไม่ใช่แค่เด็กนั่น... 

‘นี่’ ก็ ‘ดูออกง่าย’ ชะมัด

 

.

.

.

 

TBC.?

 

 

 

 

 

คุยกันนิด... 

- เอาเป็นว่า ขนาดธีร์ยังจับอาการได้ว่าโอห์ม @adeya ชอบคุณอัยย์ @alyssa-cubic เพราะงั้น ป่านนี้สาวเจ้าอาจจะรู้ตัวแล้วก็ได้ (งานนี้มโนเอาเองมาก)

- คือหมอนี่มันเดาๆ จากบรรยากาศน่ะ ธันว์ก็เหมือนกัน แต่คงไม่ได้ยุ่งหรือยื่นมือมายุมาเชียร์อะไรหรอกนะ

- ประเด็นอยู่ที่หนุ่มกล้ารบ...มันเริ่มจากที่เคยถามครูเอม @irindel ว่า ถ้าเห็นคุณธีร์มา(แกล้ง)จ๊ะจ๋าใส่ธันว์ กล้าจะเข้าไปถามมั้ย? ปรากฏว่าครูเอมตอบว่า “ทำแน่”

- นั่นล่ะ เลยออกมาอย่างที่เห็น...หวังว่าจะถูกใจกันนะคะ <3

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

//ขออภัยที่เข้ามาดูช้าค่ะ พักหลังไม่ค่อยได้เข้าเอกทีน sad smile
โอ.... น้องกล้านี่ กล้ารบ สมชื่อเลยค่ะ แบ่งความกล้ามาให้พี่โอห์มมั่งสิคะ เผื่อว่า.... //โอห์มลากไปเก็บโทษฐานยุ่งไม่เข้าเรื่อง
เอนทรีนี้จุดประกายไอเดียเล่นอะไรกับคุณธันว์(อีกแล้ว) ขอคิดดูดีๆก่อนกว่าจะพอเล่นได้รึเปล่า 555+ 
@alyssa-cubic  ผมใจดีกับทุกคนก็จริงครับ แต่ถ้าคุณอัยย์สังเกตสักนิดก็จะเห็นว่าผมให้อะไรคุณเป็นพิเศษกว่าทุกคนนะครับ ลองใช้หัวใจมองสิครับคุณ big smile //ยืมคำคุณธีร์มาโดยไม่ได้ขอ

#2 By Adeya on 2014-09-11 13:33

สรุปรู้กันครบทั้งร้าน เหลือสาวเจ้าคนเดียว....

เห็นด้วยว่าถ้า TL เป็นเดือนสิงหาก็น่าจะรู้แล้วมั้งคะ (ฮา) คุณชายเองก็ไม่ได้เก็บอาการเก่งอะไรนี่นะ แค่ก่อนหน้านั้นเธอไม่เคยเอะใจเฉยๆ ก็ผู้ชายเขาดีกับทุกคนไปทั่วนี่นา sad smile

ขำกล้ารบ โถ..... กลัวหลุดมือเหรอคะคุณ open-mounthed smile งั้นต้องรีบทำโปรโมชั่นมาสู้นะคะคุณ open-mounthed smile open-mounthed smile #รอความเถิดเทิง

บรรยากาศคาเฟ่นี้มันมุ้งๆ มิ้งๆ ดีจริงจริ๊ง

#1 By *Alyssa* on 2014-09-03 10:33