[HB - Event] 004: Special Service

posted on 08 Aug 2014 21:39 by aki657 in HB

 

 

 

This entry is a part of Hummingbird Coffee Shop Project.

 

 

 

[HB - Event] 004: Special Service

 

.

.

.

 

วันนี้เป็นวันเสาร์...

 

อันที่จริงธันว์ไม่มีความจำเป็นต้องเข้าสำนักพิมพ์หรือเฉียดใกล้มาแถวสีลมแม้แต่น้อย แต่ในเวลานี้ ชายหนุ่มกลับเดินทอดน่องเอื่อยๆ มาหยุดลงตรงเรือนไม้สีขาวที่คุ้นตา กลิ่นหอมจางของซุ้มดอกแก้วที่ปลูกประดับไว้ผสมปนเปกับดอกไม้ไทยชนิดอื่นๆ ล่องลอยในบรรยากาศทำให้รู้สึกสดชื่นสมกับเป็นช่วงสายของวันหยุดแรกในสัปดาห์

 

เสียงสัญญาณเบาๆ ดังขึ้นแทรกความสงบที่ชายหนุ่มดื่มด่ำอยู่พร้อมกับการสั่นสะเทือนในกระเป๋ากางเกงยีนส์ ทำให้เขาล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาไว้ในมือ ก่อนจะใช้นิ้วเลื่อนเพื่อเปิดโปรแกรมไลน์และอ่านข้อความที่ถูกส่งมาจากใครบางคนที่ทำงานอยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก

 

[ใกล้ถึงแล้ว เข้าไปก่อนเลย]

 

ธันว์เลื่อนมือถือกลับลงกระเป๋ากางเกงก่อนเอื้อมมือผลักประตูร้านเข้าไป เรียกความสนใจจากมิลินทร์ให้หันกลับมามอง และเดินเข้ามาหาเขาอย่างกระฉับกระเฉง

 

“สวัสดีค่ะ คุณธันว์” ไม่พูดเปล่ายังส่งรอยยิ้มประจำตัวมาด้วยอีกต่างหาก ทำให้คนถูกเรียกชื่ออดยิ้มกลับไปให้ไม่ได้ “ที่เดียวนะคะ?”

 

“สองครับ” เขาตอบรับ เรียกประกายตาสงสัยจากเธอขึ้นมาวูบหนึ่ง “วันนี้ถ้าผมขอมุมส่วนตัวหน่อย จะสะดวกไหม?”

 

ถึงจะเอ่ยถามไปอย่างนั้น แต่เขาก็มองเห็นได้ว่าเวลาเช้าแบบนี้ ที่นั่งในร้านยังว่างโล่งมากพอให้เลือกจับจองพื้นที่ได้ตามสบาย มิลินทร์พยักหน้ารับ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงครุ่นคิดเล็กน้อย

 

“ได้สิคะ อันที่จริง ที่นั่งประจำของคุณธันว์ก็ค่อนข้างเป็นส่วนตัวอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้น คงต้องเป็นมุมเดียวกับคุณอัยย์...”

 

“ถ้าอย่างนั้น ผมขอที่เดิมแล้วกัน” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ถึงโดยส่วนตัวแล้วตัวเขาจะไม่ได้รังเกียจที่จะนั่งใกล้คุณครูสอนพิเศษสาวผู้ร่าเริงคนนั้น เพียงแค่วันนี้คนที่มาด้วยกันกับเขาอาจจะต้องการความสงบมากเป็นพิเศษสักนิด

 

ก็เล่นทำงานโต้รุ่งนี่หว่า... 

 

ธันว์เดินตามมิลินทร์ไปทรุดตัวลงที่นั่งริมหน้าต่างตามเดิม ก่อนจะรับเมนูมาพลิกเปิดพลางเลื่อนสายตาอ้อยอิ่งไปที่หมวดอาหารเช้านานเป็นพิเศษ

 

“เหมือนเดิมไหมคะ?” เด็กสาวเอ่ย หากชายหนุ่มกลับส่ายหน้าและเลือกสั่งรายการอื่นแทน

 

“อืม วันนี้ผมขอแซนด์วิชแฮมชีสแล้วก็ลาเต้ร้อน...” เสียงผลักเปิดประตูร้านทำให้ธันว์เบือนสายตาออกจากมิลินทร์ ก่อนจะขยับยิ้ม และเอ่ยสั่งอาหารต่อไป “แสครมเบิ้ลเอ้จ...คลาสสิคแพนเค้ก...อืม...” ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองสำรวจผู้มาใหม่ที่ดูท่าจะมองเห็นเขาแล้วอย่างสำรวจแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อรวดเร็ว “แล้วก็โกโก้ร้อนครับ”

 

“ที่รักนี่ช่างรู้ใจ...”

 

เสียงที่ดังขึ้นข้างตัว ทำให้มิลินทร์ที่กำลังก้มจดรายการต้องเงยหน้าขึ้น ทันเห็นชายอีกคนที่หยุดยืนอยู่ข้างกาย เธอมองใบหน้าของคนสูงกว่าที่ก้าวเข้าไปนั่งยังฝั่งตรงข้ามของโต๊ะโดยไม่ขออนุญาตคนนั่งอยู่ก่อน ซ้ำยังหันมาฉีกยิ้มและพยักหน้าหงึกหงักให้เธออีกด้วยซ้ำ

 

“ตามนั้นเลยครับ”

 

เธอกะพริบตาปริบเมื่อเห็นคนแปลกหน้า ก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อได้เห็นท่าทางสนิทสนม ซ้ำยังเสียงเรียก ที่รัก เต็มปากเต็มคำแบบนั้นอีก...หลังจากปล่อยให้สมองประมวลผลอยู่ชั่วแวบ มิลินทร์จึงขยับยิ้มประจำตัวก่อนจะเอ่ยทวนรายการอาหารตามหน้าที่

 

“แซนด์วิชแฮมชีส แสครมเบิ้ลเอ้จ คลาสสิคแพนเค้ก ลาเต้ร้อน และโกโก้ร้อน อย่างละหนึ่งนะคะ?” เธอรวบเมนูกลับมาไว้ในมือ “แล้วก็...คุณธันว์คะ วันนี้มีโปรโมชั่นพิเศษ สั่งอาหารเกินสามร้อยบาทขึ้นไป สามารถรีเควสให้พนักงานในร้านคนไหนก็ได้ทำตามคำสั่งได้หนึ่งอย่าง เดี๋ยวตอนเช็คบิลแจ้งรับโปรโมชั่นได้เลยนะคะ”

 

“แล้วถ้าถึงหกร้อยล่ะครับ?” ไม่ใช่เสียงของธันว์ หากเป็นของผู้มาใหม่ที่เท้าคางมองมาอย่างสนใจ

 

“เกินสามร้อยบาทขึ้นไปค่ะ” เธอตอบรวดเร็วพร้อมรอยยิ้มแบบเดิม “หมายความว่าได้แค่ครั้งเดียว และเรื่องที่ขอต้องเกิดขึ้นภายในเขตร้าน และไม่ผิดศีลธรรมอันดีค่ะ”

 

“ฟังเหมือนกระทรวงวัฒนธรรมเลยนะ?” ชายหนุ่มหัวเราะหึๆ ก่อนจะเอนตัวลงพิงพนักโซฟาที่นั่งอยู่โดยไม่ละรอยยิ้ม “ขอบคุณสำหรับคำตอบครับ”

 

“ยินดีค่ะ” มิลินทร์เอ่ย ก่อนจะหันหาธันว์ “มีรายการไหนเพิ่มเติมไหมคะ คุณธันว์?”

 

“ไม่มีแล้วครับ ขอบคุณคุณมินท์มาก”

 

“ยินดีค่ะ”

 

บ.ก.หนุ่ม ได้ยินเธอตอบตามคู่มือพนักงานเป๊ะๆ ก่อนจะถอยฉากออกไป ทิ้งให้เขานั่งเผชิญหน้ากับอีกคนในมุมสงบที่เขาร้องขอตั้งแต่แรก และทันทีที่บุคคลที่สามก้าวออกพ้นแนวสายตา คนตรงหน้าก็แสดงอาการอย่างที่เขาคาดไว้ก่อนหน้าแทบจะทันที

 

“ได้นอนบ้างไหม?” เขาเปิดฉากถาม

 

“รวมๆ ทั้งคืนก็ราวๆ ชั่วโมง” คนที่นั่งเลื้อยบนโซฟาส่งเสียงงึมงำ “สาวๆ ร้อนแรงกันเป็นบ้า”

 

“ก็ดีกว่าเวลาสาวๆ ทำให้หนาวจนสั่นไม่ใช่รึไง?” ธันว์เอ่ยกลั้วหัวเราะเมื่อนึกถึงเหล่า สาวๆ ของอีกฝ่าย “แล้วนี่จะยังไงต่อ? กลับห้อง?”

 

“อื้อ...เดี๋ยวตอนเย็นต้องกลับมานี่อีก ขี้เกียจ” อีกฝ่ายหาวหวอด ก่อนจะโน้มตัวกลับมาหา แบมือมาตรงหน้า พร้อมยิ้มหวานให้เขาอีกต่างหาก “เพราะงั้น ขอกุญแจห้องหน่อยนะครับ ที่รัก”

 

“แล้วที่เคยให้?” เขาเลิกคิ้วพลางถามกลับเสียงเรียบ ทำให้อีกฝ่ายกลอกตาไปมาคล้ายกำลังคิด

 

“เออ จริงด้วย” เจ้าตัวกลับไปแสดงอาการเลื้อยพลางหาวหวอดอีกครั้ง “อยู่ในเป้น่ะ”

 

“แบบนี้ไม่ให้เข้าห้องดีไหมครับ...” คราวนี้ กลับเป็นฝ่ายคุณ บ.ก. ที่กระตุกยิ้มหวานให้บ้าง “ที่รัก?”

 

“ใจร้ายยยยย” อีกฝ่ายลากเสียงหงุงหงิงในจังหวะเดียวกับที่มิลินทร์กลับมาเสิร์ฟเครื่องดื่มที่สั่งไว้ พร้อมแซนด์วิชแฮมชีส ดวงตาของเด็กสาวมองมายังคนทั้งคู่แวบเดียว ก่อนจะเอ่ยขึ้น

 

“แสครมเบิลเอ้จกับคลาสสิคแพนเค้ก รอสักครู่นะคะ”

 

“ขอบคุณครับ” ธันว์เอ่ยขึ้น ทำให้มิลินทร์หันมายิ้มให้ และถอยห่างออกไปทำหน้าที่ในโต๊ะอื่นต่อไป ขณะที่เขาหันมายื่นข้อเสนอให้คนที่กึ่งนั่งกึ่งเลื้อยอยู่ในที่ของตัวเองอย่างไม่คิดรักษามาดสักนิด “เฮ้ย ธีร์ กินนี่ก่อนไหม?”

 

“ไม่เป็นไร รอได้” คนถูกเรียกชื่อส่ายหน้า “ว่าแต่มึงรู้จักคนทั้งร้านยังวะ? เห็นเรียกชื่อซะสนิท”

 

“ก็มาบ่อย” ธันว์ดึงจานกลับเข้ามาหาตัวเองก่อนจะเริ่มจัดการอาหารตรงหน้า “ดีกว่าอุดอู้ในออฟฟิศ ที่นี่บรรยากาศดี บางทีนั่งเงียบๆ ก็ได้ไอเดีย”

 

“อือฮึ พอเข้าใจ” คนเป็นเพื่อนลุกขึ้นนั่งดีๆ ก่อนจะยกแก้วโกโก้ของตัวเองขึ้นจิบ “แล้วโปรโมชั่นนั่น จะรีเควสอะไรล่ะ?”

 

“ไม่รู้ว่ะ” ธันว์เอ่ยตอบระหว่างคำเคี้ยวหลังจากนิ่งคิดอยู่ครู่ “ปกติแค่มากิน นั่งพัก แล้วก็ไป ไอ้เรื่องรีเควสอะไรนี่นึกไม่ออกจริงๆ”

 

“ขอให้มั้ย?” ธีร์เอ่ยด้วยประกายตาวิบวับ จนคุณ บ.ก. ต้องรีบเบรค

 

“หยุดคิดเลยมึง”

 

“โธ่....”

 

การต่อล้อต่อเถียงหยุดชะงักลงเมื่อเสียงเตือนจากโปรแกรมไลน์ดังขึ้นจากมือถือของธันว์ ชายหนุ่มล้วงหยิบมันขึ้นมาเลื่อนๆ อ่านก่อนจะถอนหายใจเล็กน้อย และพิมพ์ข้อความตอบกลับไปสั้นๆ แล้ววางมือถือลงข้างจานอาหารของตน

 

“งาน?”

 

“ปัญหาด่วนจากเอเยนต์ที่ญี่ปุ่น คงต้องเข้าออฟฟิศก่อน”

 

“เออ ไปเหอะ”

 

“แล้วมึง...”

 

“กูอยู่ได้...กินเสร็จ กูก็กลับไปนอนคอยมึงที่ห้อง หรือถ้า...”

 

“แสครมเบิลเอ้จกับคลาสสิคแพนเค้กได้แล้วค่ะ” เสียงหวานๆ ดังขึ้นขัด ทำให้ทั้งสองเงยหน้าขึ้นมอง หญิงสาวในชุดสีขาวอย่างเชฟขยับยิ้มเบาบางก่อนจะวางจานลงกับโต๊ะอย่างเบามือ

 

“สวัสดีครับ คุณจีน” ธันว์เอ่ยทักก่อนจะลุกขึ้นยืน “ไม่ค่อยได้เจอ สบายดีนะครับ?”

 

“ค่ะ” เธอตอบรับสั้นๆ ตามนิสัย ก่อนจะเผื่อแผ่รอยยิ้มจางๆ มาให้อีกคนที่นั่งอยู่ด้วยเช่นกัน “ทานให้อร่อยนะคะ”

 

“เอ่อ คุณจีนครับ ถ้าผมจะเปลี่ยนกาแฟไปใส่แก้วกระดาษจะสะดวกทางร้านไหมครับ พอดีผมมีธุระด่วน” ธันว์เอ่ยรั้ง ก่อนที่หญิงสาวจะเดินจากไป ทำให้จิรันดาเหลียวกลับไปมองตรงเคาน์เตอร์ที่นนทรีประจำการอยู่ก่อนจะหันกลับมาหาคู่สนทนาของตน

 

“ไม่น่ามีปัญหานะคะ” เธอมองแซนด์วิชที่ถูกกัดกินไปแค่ครึ่งชิ้นบนโต๊ะ ก่อนจะส่งยิ้มอ่อนๆ ให้ลูกค้าขาประจำของร้าน “จีนห่อแซนด์วิชให้ด้วยดีไหมคะ? คุณธันว์จะได้ทานต่อ”

 

“รบกวนด้วยนะครับ” ชายหนุ่มผงกศีรษะ ก่อนจะทรุดกายลงนั่งตามเดิม เมื่อหญิงสาวหยิบจาน และแก้วกาแฟของตนไปหลังร้าน

 

“เมื่อกี้ใครวะ? เชฟ?” ธีร์เอ่ยถามอย่างสนใจเมื่อหญิงสาวลับหายจากสายตา

 

“ผู้ช่วยเชฟ” ธันว์เอ่ยแก้ ก่อนจะมองสลัดผักในจานแสครมเบิลเอ้จ ที่ถูกเขี่ยออกห่างด้วยฝีมืออีกฝ่าย “เฮ้ย หยุดเขี่ยแล้วกินซะ”

 

“ไม่” ธีร์งึมงำตอบด้วยหน้าตาเซ็งสุดขีด   

 

“โตขนาดนี้ หัดกินผักได้แล้ว” ธันว์สำทับก่อนจะเอ่ยล้อๆ เหมือนคุยกับเด็กเล็ก “เดี๋ยวกลับถึงห้องแล้วมีรางวัลให้นะครับ คนเก่ง”

 

“หุบปา---”

 

“ได้แล้วค่ะ” เสียงหวานๆ เอ่ยขึ้นขัดเป็นรอบที่สองพร้อมอาหารที่ถูกบรรจุลงห่ออย่างดี “วันเสาร์ คุณธันว์ก็ยังต้องต้องเข้าออฟฟิศเหรอคะ?”

 

“ครับ...” ชายหนุ่มตอบรับสั้นๆ ก่อนจะชะงักไปเมื่อความคิดบางอย่างแวบเข้าหัว ดวงตาใต้กรอบแว่นหรี่ลงเล็กน้อยอย่างใช้ความคิดอยู่ชั่วแวบ ก่อนที่จะเอ่ยขึ้น “เอ่อ คุณจีนครับ...”

 

“คะ?”

 

“เรื่องโปรโมชั่นวันนี้ที่ว่ารีเควสอะไรก็ได้นี่...รวมถึงคุณจีนด้วยไหม?”

 

“ตามกฎของร้านแล้ว...” เธอเอ่ยด้วยท่าทางสงสัยเล็กน้อย “ก็ใช่นะคะ”

 

“ถ้าอย่างนั้นผมขอรีเควสอะไรสักอย่างได้ไหมครับ?” ชายหนุ่มใช้ปลายนิ้วดันแว่นขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากขยับวาดเป็นรอยยิ้มเมื่อเหลือบไปสบตากับคนที่นั่งเลือกกินแต่ส่วนที่เป็นโปรตีนในจานอาหารของตน ก่อนจะสบตาเข้ากับหญิงสาวตรงหน้า และเอ่ยออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ

 

“ช่วยบังคับมันกินผักให้หมดจานด้วยครับ”

 

.

.

.

 

Tbc.

 

 

สรุป 

- ธันว์นัดคนเช้าวันเสาร์

- สั่งอาหารให้พร้อม มินท์ @bluefire เป็นคนรับออเดอร์

- ธีร์ (http://aki657.exteen.com/20140808/hb-oc) เพิ่งเลิกงาน ง่วง เลื้อย ว่ากินเสร็จแล้วจะไปนอนห้องธันว์เพราะใกล้กว่า ตอนเย็นต้องมาอีก

- จีน @satan-lucus เป็นคนเสิร์ฟแสครมเบิลเอ้จ (คงเพราะร้านยังว่างอยู่ เตรียมของเสร็จหมดแล้วกระมัง)

- เลยเจอรีเควส

 

 

คุย 

- เปิดตัวเพื่อนใหม่ จีบได้ หรือส่งสัญญาณให้เข้าไปจีบได้นะคะ

- ทำรีเควสค้างๆ คาๆ เผื่อ ผปค. คุณจีนอยากเอาไปต่อยอด

- แต่ถ้าไม่สะดวกบอกได้นะคะ เดี๋ยวต่อเอง 555

- ฝากคุณธีร์ไว้ในอ้อมใจด้วยค่ะ <3

 

 

ป.ล. สาวๆ ของธีร์นี่เครื่องเซิร์ฟเวอร์ที่ไซต์นั่นเองค่ะ อย่าคิดลึกกกก

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ก๊ากกกก บังคับกินผัก โถว โถววว ถ้าคนถูกรีเควสไม่ใช่จีนแต่เป็นคนอื่น(?)นี่อิฉันว่าฉากบังคับกินผักอาจจะมีกรอกปากได้นะคะ ๕๕๕๕๕๕๕๕ #ถูกลากเอาไปเก็บ

ส่วนตัวเองไม่รู้เลยว่าจะบังคับให้กินผักยังไงนอกจากขู่... แต่ดูท่าทางแล้วไม่รู้จะขู่อะไรคุณธีร์ด้วย... sad smile

โอ๊ยยย เคลียร์อีเว้นต์เดือนนี้กันอย่างรวดเร็วเค้ายังไม่มีไอเดียเลย แง้ ใครจะเอาลูกเค้าไปเล่นมั้ยก๊ะ

#3 By *Alyssa* on 2014-08-09 04:05

โอยยยย ตายยยๆๆๆๆๆๆ หนุ่มไม่กินผัก แถมยังหวานเลื้อยอย่างคุณธีนี่ผปค.อยากสอยมาไว้กินเองมากเลยค่ะ //ปาดน้ำลาย

หูยยยยยย ถึงขั้นเรียกว่า "ที่รัก" นี่มัน... ผปค.แอบฟิน แต่กล้ารบคงคิดหนักแน่ๆ อีกฝ่ายนำไปหลายช่วงตัวแบบนี้ (//หรือพ่อคุณแอบจะดีใจเพราะเข้าใจว่าคุณธันว์ชอบผู้ชายเหมือนกันแบบนี้ก็แปลว่ามีความหวังแล้ว555)

"สาวๆร้อนแรงมาก..." ประโยคนี้นี่มัน... //ซับเลือดกำเดาแป๊บ

#2 By irindel on 2014-08-09 00:14

แอร๊ยยยย ขอบคุณที่หยิบจีนมาเล่นนะคะ /ซับบ

คุณธันว์ดูหล่อแบบผู้ดีมาก ๆ เลยค่ะ ปลื้มมมมมมมม แบบสุภาพ นิ่ม ๆ โอ้ยยยยย cry cry cry

ส่วนคุณธีร์นี่.. ตัวโตขนาดนี้ไม่คิดว่าจะไม่กินผักนะคะ 5555 แต่คิดอีกแง่คือผู้ชายแบบนี้น่ารักไปอีกแบบ เพราะไม่คิดว่าจะมีจุดอ่อนหรือจุดที่เหมือนเด็กขนาดนี้

แบบตัวโต้โต แต่ไม่กินผักกกก 55555555555555555555 confused smile confused smile confused smile

เดี๋ยวใบเตยจะเขียนต่อค่า เตรียมตัวกินผักได้เลยค่ะคุณธีร์

#1 By ~ คุณใบเตย ~ on 2014-08-08 23:47