[CS] กีฬาสี # 1
posted on 13 Oct 2008 19:34 by aki657 in CubicSchool
กิจกรรมกีฬาสี # 2551
[[Cubic School : โรงเรียนลูกบาศก์]]
*************************************
[1.]
.
.
.
ผมชอบสีขาว...
จะว่าไปมันก็อาจไม่ตรงเท่าไหร่นักกับความรู้สึกโดยตรงของผม เนื่องจากโดยส่วนใหญ่แล้วผมมักจะไม่ค่อยใส่ใจรายละเอียดเรื่องสีสันเท่าไหร่ ดังที่พวกคุณจะได้เห็นจากการเลือกเครื่องใช้หรือเสื้อผ้าต่างๆที่มักหนีไม่พ้นสีขาวหรือดำอยู่เรื่อย...
ดังนั้น ความรู้สึกแรกที่เห็นชื่อของตัวเองขึ้นเด่นเป็นสง่าอยู่เป็นอันดับแรกของรายชื่อคุณครูฝั่งสีขาวจึงบอกไม่ถูกระหว่างความรู้สึก “เฉยๆ” หรือ “ยินดี” กันแน่...?
“ครูเคนก็อยู่สีขาวเหมือนกันเหรอครับ?”
เสียงของใครอีกคนดังขึ้นข้างกายทำให้ต้องหันกลับไปมอง ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างคนอารมณ์ดีอยู่ไม่ห่างนักเมื่อเจ้าตัวขยับมาอยู่ข้างๆเพื่อจะได้อ่านใบรายชื่อที่ประกาศไว้บนบอร์ดในห้องพักครู
“ครับ...ฝากตัวด้วยนะครับครูรันตร์”
ผมยิ้มพลางผงกศีรษะให้อีกฝ่ายเล็กน้อย ซึ่งนั่นก็ทำให้คุณครูบรรณารักษ์ประจำโรงเรียนลูกบาศก์ต้องพยักรับด้วยกิริยาที่ไม่ต่างกัน
“เช่นกันครับ เช่นกัน...”
ผมขยับยิ้มจางตามนิสัยก่อนที่จะหันกลับไปทางใบรายชื่ออีกครั้ง...อาจเป็นเพราะโปรแกรมสุ่มของ ผอ. ลืมคำนึงถึงเพศของผู้เข้าร่วมก็เป็นได้ รายชื่อของครูผู้หญิงอีกสามคนถึงมาอยู่รวมกันทางสีขาวเสียหมด จนต้องปล่อยให้ครูเอมต้องไปอยู่สีเขียวคนเดียว...
แต่นั่นคงไม่เป็นปัญหาเท่าไหร่หรอก...มั้ง?
“ว่าแต่ครูเคนสนใจลงกีฬาอะไรบ้างล่ะครับ?”
เสียงทักข้างกายทำให้ต้องหันไปมองอีกครั้ง ดวงตาใต้กรอบแว่นกำลังจับจ้องใบประกาศซึ่งติดอยู่ข้างใบรายชื่ออีกใบ...ในนั้นมีรายละเอียดเกี่ยวกับกีฬาที่ให้คุณครูมีโอกาสเลือกเล่นได้เช่นเดียวกับเด็กนักเรียน ซึ่งพอผมขยับตัวหันไปมองในหลายๆรายการก็ยังอดรู้สึกลุ้นผลการแข่งไปด้วยไม่ได้...
“มวยทะเลดีไหมครับ?”
ผมเอ่ยขึ้นก่อนที่จะต้องส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเห็นอีกฝ่ายเบิกตากว้าง
“เอาจริงเหรอครับ?”
“ไม่หรอกครับ...แต่ผมว่าอย่างครูรันตร์ต้องเหมาะกับมวยทะเลมากกว่าผมแน่ๆ” ผมว่าพลางหัวเราะในลำคอก่อนจะชี้นิ้วไปที่รายชื่อกีฬาที่สนใจจริงๆ “อย่างผมขอเป็นไอ้นี่แล้วกัน...”
“บาสผสม?”
“เคยเล่นสมัยเรียนน่ะครับ...” ผมขยายความ
“ถ้าอย่างนั้นสีเราคงชนะใสสินะครับ?” เขาว่าพลางหัวเราะบ้าง
ผมยิ้มโดยไม่ต่อความใดต่อพลางเบนสายตากลับไปจับจ้องยังประกาศตรงหน้าอีกครั้ง...
ชนะงั้นเหรอ...?
คงมีหวัง...
ถ้าผมได้เป็น Point Guard ล่ะก็นะ...?
.
.
.
“ตำแหน่งการเล่นที่ผมกะไว้ ก็ประมาณนี้ล่ะครับ ครูเคน...”
เย้เยส่งใบรายชื่อที่เขาเขียนไว้ถึงตำแหน่งคร่าวๆมาให้ผม ก่อนจะอธิบายเหตุผลเพิ่มเติม
“ที่ส่งครูปราบไปเป็น shooting guard ก็เพราะดูแล้วครูเขาน่าจะแม่นสามแต้มน่ะ ส่วนฟานก็ดูเปรียวดี น่าจะซอกแซกเข้าไปง่าย...เอ้อ, แล้วผมเหมา center เอง หรือครูเคนจะรับไปอ่ะครับ?”
“อืม...” ผมรับคำอย่างใช้ความคิด “ตามที่เย้เยจัดไว้ล่ะครับ...เพราะจะให้ครูปราบกับครูอุนมาเล่นเป็นตัวบุกคงไม่ไหว...”
“อื้อ...” เด็กชายพยักหน้าหงึกหงัก “เข้าใจครับครูเคน...แต่ เราสองคนสูงสุดในทีม คงต้องจัดแบบนี้ล่ะครับ”
เราสองคนคุยกันถึงรายละเอียดเพิ่มเติมอีกเล็กน้อยก่อนที่เด็กชายจะขอตัวไปประชุมกีฬากับเพื่อนๆต่อ โดยทิ้งแผ่นกระดาษรายชื่อตำแหน่งผู้เล่นไว้ที่ผม...ผมเอนหลังพิงพนักเก้าอี้พลางหมุนปากกาในมือไปมาอย่างใช้ความคิดก่อนจะถอนหายใจออกมาน้อยๆอย่างนึกเสียดาย...
ถ้าได้เล่น point guard ก็คงดี...
จริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรที่ไม่ได้เล่นตำแหน่งที่ไม่ถนัด เพียงแต่ตำแหน่งที่ผมได้เล่นคราวนี้นี่ มันทำให้นึกถึงใครอีกคน ที่ป่านนี้คงยังไม่กลับจากงานถ่ายภาพที่รับไว้ที่จังหวัดทางเหนือ ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้...
Power forward เนี่ย...ยังไงก็คงต้องยกให้ไอ้เจมันล่ะนะ?
ผมถอนหายใจก่อนจะเผลอยิ้มออกมาจางๆเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตเมื่อครั้งยังเป็นเพียงเด็กมัธยมปลายของตัวเอง...แล้วจึงขยับตัวมองใบรายชื่ออีกแผ่นที่เย้เยทิ้งไว้ให้ดู ถึงรายชื่อของคู่แข่งในคราวนี้...
ทีมบาสผสม...สีเขียว...
ครูปราชญ์...
ครูซัน...
ครูกวี...
ระ...
ฮุย...
“อืม...”
ผมเคาะปากกาในมือลงกับโต๊ะเป็นจังหวะอย่างใช้ความคิด...
จะว่าไป ผมเองก็ไม่เคยลงไปเล่นกีฬากับคุณครูคนไหนในโรงเรียนเลยนี่นะ?
...แล้วแบบนี้จะรู้ฝีมือได้ยังไงล่ะนี่?...
เท่าที่ทราบ ทางฝั่งโน้นก็มี ครูปราชญ์ กับ ฮุย ที่เล่นบาสเป็นแน่ๆ (และไม่ต้องสงสัยเลยว่าด้วยความสูงอย่างครูปราชญ์ คงได้ตำแหน่งเซนเตอร์ไปครองอย่างไม่มีใครคัดค้าน) แต่อีกสามคนที่เหลือนั่น...
ครูซัน...รายนี้เห็นอยู่ว่าเล่นบอล แต่ก็คงประมาทไม่ได้
ครูกวี...คนนี้ก็ไม่เคยเห็นเล่นกีฬาอะไรสักครั้ง แต่อย่างว่า คนเราอย่าดูคนแค่ภายนอก
ระ...ยิ่งแล้วใหญ่ ผมเองก็ไม่เคยโผล่ไปดูเด็กๆในชั่วโมงพละสักครั้ง
ผมวางปากกาลงก่อนจะหยิบใบรายชื่อของสีเขียวขึ้นมาไว้ในมือ พลางกวาดสายตาขึ้นลงไปมาอีกหลายครั้ง แล้วจึงขยับตัวหยิบเครื่องมือสื่อสารสีดำสนิทที่ผมตั้งวางไว้บนโต๊ะตั้งแต่ก่อนที่เย้เยจะเข้ามาห้องแนะแนวนี่เสียอีก
อาจเป็นเพราะบรรยากาศคึกคักของกีฬาสี...
“ฮัลโหล...”
ผมเอง...
ก็เลยไม่อยากแพ้เท่าไหร่...
“เสาร์นี้ไปเล่นบาสด้วยกันไหมวะ เจ?”
.
.
.
Tbc.
สรุป
- ครูเคนไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตัวเอง “เฉยๆ” หรือ “ชอบ” สีขาวกันแน่?
- แต่พอได้อยู่สีขาว ครูเคนก็โอเคครับ ไม่ได้รู้สึกไม่ดีหรืออย่างไร
- ครูเคนสนใจเล่นบาสผสม เพราะเคยเล่นบาสมาตอนสมัยเรียนมัธยม
- กับคู่แข่งอย่างสีเขียว ครูเคนถือว่าไม่รู้ฝีมือ เพราะฉะนั้นอย่าประมาท
- คงรู้สึกว่าครูเคนดูจริงจังใช่ไหมครับ?
- อา, นิสัยเสียของหมอนี่น่ะ ว่าพอเป็นเรื่องแข่งขัน จะเผลอเอาจริงไปโดยไม่รู้ตัว
- แต่ถึงผลจะออกมาเป็นยังไง เจ้าตัวคงไม่ซีเรียสแล้ว เพราะถือว่าเต็มที่ไปทั้งตอนซ้อมและทั้งตอนแข่ง
- เพราะงั้น ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ครูเคนคงเพิ่มเวลาซ้อมบาสให้ตัวเองแล้วล่ะครับ
ตอนสองตามไป "ที่นี่" เลยครับ
)
แต่ก็แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจแหละนะ มีการฝึกนอกเวลาด้วย
ดูเป็นคนจริงจังตามที่ผปค.บอกจริงๆด้วย
รอดูต่อไปครับผม
#1 By โคค่อน on 2008-10-13 19:49