[Life] แค่จะบอกว่า...

posted on 09 Feb 2010 22:30 by aki657
 
 
 
จะหายตัวจากโลกออนไลน์สักพัก

(หมายถึงไม่ on msn)

 

มีอะไรติดต่อได้ทางทวิตเตอร์

(ไม่ใช่FBนะเออ)

 

เอ่อ, แต่ถ้ายาวๆก็ส่งเมล์มาแล้วกัน ยังไงก็เช็คตลอดอยู่แล้ว

(เพราะอาจารย์ก็ส่งงานทางเมล์เช่นกัน)

 

คาดว่าสถานการณ์นี้คงเป็นไม่นาน

ไม่ต้องห่วง เพราะยังสบายดี

(คิดว่านะ?)

 

-aki-

[Life] Never too late

posted on 02 Feb 2010 20:08 by aki657  in Life

 

 

 

สำหรับใครหลายคนคงเคยได้ผ่านเรื่องราวเลวร้ายในชีวิตมาบ้างใช่ไหมครับ?

 

สำหรับผมที่ทำงานด้านจิตเวช หลายครั้งก็มักได้มองเห็นใครหลายคนที่สิ้นหวังกับสิ่งที่ผ่านเข้ามา จนกระทั่งพวกเขาอยากจะจบชีวิตนั้นลง...

หลายคนมองพวกเขาอย่างไม่เข้าใจ ใส่เพียงคำว่า "โง่" ประดับตีตราไว้เหนือหลุมศพพวกเขา (ในกรณีที่สำเร็จ) และคำว่า "เรียกร้องความสนใจ" (ในกรณีที่พวกเขาต้องมานอนที่โรงพยาบาล)

คำพูดที่อาจารย์ท่านหนึ่งเคยสอนไว้ในระดับมหาวิทยาลัย นั่นคือ สาเหตุของการฆ่าตัวตายที่แท้จริง เราจะรู้ได้ก็จากผู้ที่ฆ่าตัวตายสำเร็จเท่านั้นล่ะ

ครับ, สิ่งที่ผมอยากบอกคือ ถึงผมจะทำงานด้านนี้ ผมก็ยังไม่รู้อยู่ดีนั่นล่ะ ว่าอะไรทำให้พวกเขาตัดสินใจแบบนั้น แม้หลายครั้งจะเป็นเพียงความคิดชั่วแล่นที่ผ่านเข้ามา หลายครั้งเป็นแค่เหตุบังเอิญ หลายครั้งเป็นความไม่ตั้งใจ แต่ถ้าสุดท้าย การกระทำเหล่านั้นได้สำเร็จขึ้นมา ชีวิตของพวกเขาก็ได้จบลงไป...

และไม่มีการนับหนึ่งใหม่อีกแล้ว...

อาจจะเป็นคำพูดย้ำๆซ้ำๆของคนที่ไม่ได้คิดอยากทำลายชีวิตตัวเองในตอนนี้...แต่ว่าถ้าเป็นไปได้ก็อยากพูดอีกสักครั้ง...ให้คนที่กำลังสิ้นหวังท้อแท้ถึงขีดสุดให้ได้ฟัง (หรือบางทีอาจเป็นตัวผมในอนาคตก็ได้...ใครจะรู้?)

 

ชีวิต...ถ้ายังไม่สิ้นสุดมันก็ยังเริ่มต้นใหม่ได้

 

อย่างในเนื้อเพลงข้างบน มันยังไม่มีคำว่าสายเกินไป ตราบใดที่ยังมีชีวิต อย่างน้อยเราก็ก้าวขาออกจากหล่มโคลนได้...แม้ครึ่งก้าวก็ยังดีกว่าจมจ่อมอยู่ในนั้นและตายดับไปเงียบๆแบบนั้น

"ไม่เป็นไร...ไม่เป็นไร..."

บอกซ้ำๆกับตัวเองแบบนี้...บอกซ้ำกับคนที่กำลังสิ้นหวังให้เขาฟังแบบนี้...บอกไปเรื่อยๆ ให้เขาซึมซับเข้าไป...ให้เขารู้ว่าเราอยู่ข้างเขา...

ไม่มีใครโดดเดี่ยวแท้จริง แม้ว่าจะรู้สึกแบบนั้นอย่างเต็มเปี่ยมหรอก...ลองมองไปรอบข้าง อย่างน้อยเราก็ยังมีอากาศให้หายใจ ยังมีสายลมอ่อน ยังมีเสียงของใบไม้ไหว ยังมีเสียงของสายน้ำที่ไหลผ่านอยู่ด้วย...

ขึ้นกับมุมมองในตอนนั้นว่าเราเลือกจะมองอะไร...

ด้านลบสุดขั้ว? หรือด้านบวกเล็กๆในชีวิต?

 

Maybe we'll turn it all around

'Cause it's not too late...

 

...It's never too late...

 

 

 

 

 

 

[Life?] Kings and Queens

posted on 31 Jan 2010 22:57 by aki657  in Life

 

ไม่รู้จะจับใส่หมวดไหน เลยขึ้นหัวข้อไว้แบบนั้น (หัวเราะ)

 

วันนี้เอาเพลงของ 30 Seconds to Mars มาฝากครับ ชื่อเพลง 'Kings and Queens'

จริงๆแล้วเพลงนี้ออกมานานพอสมควรแล้วล่ะครับ น่าจะสักปลายปีที่แล้วได้ แต่ว่าด้วยความหลังเขา ผมถึงเพิ่งนึกครึ้มเปิดดูใน youtube เมื่อสักครู่ใหญ่นี่เอง

 




ที่เลือกเพลงนี้เอามาแปะฝากในวันนี้ นอกจากจะเป็นการลองของ เอา youtube มาลงบล็อกแล้ว มันก็คงเป็นเพราะภาพใน MV ด้วยล่ะมั้ง ที่ทำให้นึกถึง what I talk about, when I talk about running ของมุราคามิอย่างบอกไม่ถูก ทั้งที่ในหนังสือจะเป็นเรื่องของการวิ่งมาราธอน แต่ใน MV นี้เป็นภาพของการขี่จักรยาน

ทั้งที่ไม่เกี่ยวกันแบบนั้น แต่ก็ยังนึกเชื่อมโยงถึงกันได้ จะว่าแปลกก็แปลก จะว่าไม่แปลกก็คงไม่แปลกหรอกนะ? (หัวเราะ)

และคงเป็นธรรมดา ที่เพลงของวงนี้จะต้องผ่านการตีความหลายขั้นเสียหน่อย กว่าจะทำความเข้าใจได้ เพราะดูจากเพลงที่แล้วๆมาก็เป็นแบบนั้น (หัวเราะ) ก็...เอามาฝากดูเผื่อใครตีความเพลงนี้เป็นยังไง ก็ทิ้งคอมเมนท์บอกกล่าวกันได้นะฮะ

 

:: Kings And Queens ::
30 Seconds to Mars

credit: http://www.sing365.com/music/lyric.nsf/Kings-And-Queens-lyrics-30-Seconds-to-Mars/B978C714521AB9804825764A00028D60

 

Into the night
Desperate and broken
The sound of a fight
Father has spoken.

We were the kings and queens of promise
We were the victims of ourselves
Maybe the children of a lesser god
Between heaven and hell, Heaven and hell.

Into your eyes
Hopeless and taken
We stole our new lives
Through blood an pain
In defense of our dreams
In defense of our dreams

We were the kings and queens of promise
We were the victims of ourselves
Maybe the children of a lesser god
Between heaven and hell, Heaven and hell.

The age of man is over
The darkness comes and all
These lessons that we've learned here
Have only just begun

We were the kings and queens of promise
We were the victims of ourselves
Maybe the children of a lesser god
Between heaven and hell.

We are the kings
We are the queens
We are the kings
We are the queens