[Cubic School] สีสันและเสื้อผ้า...
posted on 03 Jul 2008 16:28 by aki657 in CubicSchool
การบ้านที่สามของคุณครู ณ โรงเรียนลูกบาศก์
ไม่ต้องแปลกใจไปฮะ ที่ส่งเร็ว
เพราะว่าในโลกจริง เจ้าของบล็อกจะต้องหันไปปั่นฟิค XS ที่จะรวมเล่มขายแล้วล่ะ
แล้วอีกประการคือ ต้องเริ่มอ่านหนังสือเตรียมตัวสำหรับการฝึกงานแล้ว
(ครูเคนฝึกจบแล้ว แต่ผมเพิ่งจะเริ่ม -- _--" )
ยังไงก็ตาม...ฝากครูเคนด้วยนะฮะ ^^
สีสันและเสื้อผ้า
[[โรงเรียนลูกบาศก์วิทยา : Cubic School]]
หมายเหตุ: ส่วนที่เป็นสีครามคือส่วนของรายละเอียดสีสันและเสื้อผ้านะครับ ส่วนสีเทาเป็นเพียงฟิคที่แสดงสถานการณ์ประกอบเท่านั้น...
*********************************************
สวัสดีค่ะ...
ฉัน “ฟ้า” ค่ะ น้องสาวพี่เคนไงคะ...หวังว่าคงจะจำกันได้นะ?
วันนี้เนื่องจากได้รับการไหว้วานจากใครบางคนแถวๆนี้(?)ว่าอยากรู้เรื่องสีสันในชีวิตพี่เคน
อย่างพวกเสื้อผ้า เครื่องแต่งกาย ของใช้ หรืออะไรทำนองนี้...
ได้เลยค่ะ เดี๋ยวเราเลยจัดให้~ (^^)
อย่างที่ทราบกันนะคะว่าพี่เคนเป็นพวกผิวขาว จริงๆแล้วก็ไม่ใช่พวกขาวซีดหรืออะไรอย่างนั้นหรอกค่ะ (แบบนั้นมันก็เกินไปหน่อยเนอะ?) เรียกได้ว่าเป็นสีชมพูจางๆมากกว่า (ผิวดีอย่างน่าอิจฉา T^T ) แต่ดูเจ้าตัวจะไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นักนะคะ เห็นเวลาไปทะเลด้วยกันทั้งครอบครัวทีไรก็จะรีบไปตากแดดทันทีเลยล่ะ (สงสัยจะหวังให้ตัวดำขึ้น) แต่ทำยังไงก็ได้ผลแค่ตัวแดงๆกลับมาทุกที (แล้วผ่านไปสักวันสองวันก็กลับมาขาวอีกแล้วล่ะค่ะ...)
(พยายามหาสีใกล้เคียงที่สุดแล้วค่ะ เลื่อนเมาส์ให้ตรงเป๊ะๆมันยากมากเลย)
ส่วนสีผมกับสีตาก็เป็นสีดำธรรมดาๆนี่ล่ะค่ะ จริงๆถ้าสังเกตดีๆจะเห็นว่ามันค่อนไปทางน้ำตาลด้วยล่ะ แต่มองยากมากเลย พอมองเฉยๆก็เลยกลายไปเป็นสีดำเหมือนจะสนิทนั่นแหละค่ะ
แล้วก็ตั้งแต่จำความได้ (?) ฟ้าก็ไม่เคยเห็นพี่เคนไปย้อมผมหรือใส่คอนแทกเลนส์สีๆเลยนะคะ
(ชีวิตเรียบง่ายเกินไปแล้ว พี่ชายฉัน...)
เอาล่ะ, อาศัยจังหวะที่พี่เคนกำลังออกไปเที่ยวแกลลอรี (Gallery) กับพี่เจ
(จริงๆมีคนอื่นไปด้วย แต่ฟ้าจำชื่อไม่ได้น่ะค่ะ แหะๆ ^^;;)
เราก็ขอแอบย่องมาดูตู้เสื้อผ้าของหนุ่มโสดกันดีกว่านะคะ...
-- แกร็ก --
หวา, อะไรเนี่ย ไหงมีแต่เสื้อเชิ้ตทั้งนั้นเลยล่ะ?
อืมๆ...ส่วนใหญ่จะเป็นเสื้อสีโทนอ่อนๆทั้งนั้นเลยแฮะ
อ้อ, มีสีดำด้วย (1-6) แต่ดูท่าจะมีเสื้อขาวกับดำเป็นประชากรส่วนใหญ่แฮะ
อ้อ, ตรงนั้น...
(เอื้อมมือเลื่อนๆเหล่าเสื้อเชิ้ตไปอีกด้าน)
อา, พวกเสื้อยืดอยู่ตรงนี้นี่เอง แหม...พี่เคนนี่มีระเบียบดีแฮะ แยกแขวนเสื้อเชิ้ตกับเสื้อยืดไว้เป็นหมวดหมู่เชียว พวกเสื้อยืดก็มีชะตากรรมไม่ต่างกันค่ะ เป็นสีขาวซะส่วนใหญ่ สกรีนลายเรียบๆไม่ฉูดฉาดอะไร พวกเสื้อยืดสีอื่นก็เป็นแนวสีเข้มๆ (5,6,7,10)
อ๊ะๆ มีเสื้อแบบแอล (เสื้อยืดคอกลมสีขาวแขนยาวน่ะค่ะ เหมือนในเดธโน้ตไง) ที่ฟ้าซื้อให้เมื่อปีก่อนด้วยล่ะ ไหงมาอยู่ซะเกือบในสุดแบบนี้ล่ะเนี่ย?
(เลื่อนหยิบออกมาให้อยู่ด้านหน้าๆ)
ไม่ไหวๆ อุตส่าห์ซื้อให้ เอาไปหมกได้ไงกัน? (บ่นพึมพำกับตัวเองพลางเลื่อนลิ้นชักด้านล่างออกมา...)
ต่อไปก็พวกเนกไทค์นะคะ...
อืม, เห็นเด่นๆอยู่ก็พวกสีเทา สีม่วงเข้มๆ สีกรมท่า แล้วก็สีอื่นๆปนๆกันไปน่ะค่ะ (5-10)
(เลื่อนปิดลิ้นชัก)
อ้อ, ตกสำรวจได้ไงนะ?...พี่เคนมีสูทอยู่สองสามตัวค่ะ สีดำทั้งนั้น เอาไว้ใส่ออกงานน่ะค่ะ มีทั้งแบบทางการแล้วก็ลำลอง
พี่เคนน่ะ เห็นผอมๆแบบนั้นใส่สูทขึ้นน่าดูนะคะ อย่างกับพวกโฮสต์แน่ะ (หัวเราะคิกคัก...) ฟ้าเองยังแอบใช้บริการให้ไปช่วยเฝ้าบูธโดจินฯออกบ่อยค่ะ เป็นตัวเรียกลูกค้าเชียวล่ะ แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ค่อยใส่ใจ เลยไม่ค่อยรู้เรื่องน่ะค่ะ (เพราะพอไปนั่งเฝ้า ก็เฝ้าอย่างเดียวจริงๆ เอาแต่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือที่ติดมือไป ไม่ได้ช่วยขายเล้ย~)
อ่า, แล้วคราวนี้ขอยกเว้นไม่สำรวจลิ้นชักต้องห้ามนะคะ (พวกชั้นในน่ะ...) เพราะขืนเอาออกมาโชว์ด้วยนี่คงโดนพี่เคนโกรธจริงๆแน่เลย (หัวเราะแห้งๆ)
เอาล่ะต่อมาก็พวกกางเกง...อยู่ตู้เล็กนี่สินะ? (ขยับมาเปิดตู้ข้างๆ)
หวา, มีแต่กางเกงแสล็คทั้งนั้นเลย (จะทางการไปไหนเนี่ย พี่ชายฉัน?) มีกางเกงยีนส์อยู่บ้างเหมือนกัน
อืม, ก็เป็นแนวเรียบๆสีเข้มๆอีกแล้ว น่าเบื่อชะมัดเลย...
พวกชุดนอนก็อยู่ตู้นี้ค่ะ...เป็นชุดนอนประเภทชุดนอนจริงๆ (นึกออกใช่มั้ยคะ? พวกชุดนอนผ้าฝ้าย สีเทา สีน้ำเงินทึมๆ แขนยาวขายาวน่ะ) จริงๆคุณแม่เป็นคนซื้อชุดนอนแบบนี้ให้ตั้งแต่พวกเราเด็กๆน่ะค่ะ เลยจะติดนิสัยใส่ชุดแบบนี้ไปโดยปริยาย (ฟ้าก็มีนะ แต่ลายน่ารักกว่าพี่เคนจมเลย)
ปกติพี่เคนจะเป็นคนซื้อเสื้อผ้าเองค่ะ จะมีบ้างเหมือนกันที่คุณแม่ไม่ก็ฟ้าซื้อให้ (คุณแม่จะซื้อถ้าเจอแบบสวยๆ ส่วนฟ้าจะซื้อให้เนื่องในโอกาสพิเศษค่ะ) แต่ฟ้าก็ยังไม่เคยเห็นมีสาวไหนกล้ามาซื้อเสื้อผ้าให้พี่เคนนะ (ถ้ามี พี่เคนคงพามาที่บ้านนานแล้วล่ะ รายนั้นหัวโบราณจะตาย...)
ส่วนใหญ่พี่เคนไม่ใช่คนติดยี่ห้อนะคะ จะซื้อเมื่อถึงคราวจำเป็นประเภทถึงเวลาต้องซื้อ หรือไม่ก็จะซื้อก็ต่อเมื่อเจอแบบถูกใจจริงๆ ซึ่งกรณีหลังจะพบได้น้อยมาก... แต่ก็ไม่รู้ทำไม เวลาพี่เคนไปซื้อเสื้อผ้าทีไร มักจะเป็นพวกยี่ห้อดีๆทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่จะปะป้าย Sale อยู่ก็ตาม (นี่คงเป็นเหตุผลที่พี่เคนซื้อเสื้อผ้าแบบนานๆที แต่ก็ใช้คุ้มสุดๆไปเลย)
ส่วนเรื่องรองเท้า...(ปิดตู้พลางขมวดคิ้วครุ่นคิด) ฟ้าเห็นแต่รองเท้าหนังสีดำอยู่สองสามคู่นะคะ (ต่างแบบกันน่ะ) ส่วนรองเท้าแตะหนีบก็สีดำเหมือนกัน
อ้อ, มีผ้าใบอยู่สองคู่ค่ะ สีขาวคู่นึง สีดำคู่นึง... ท่าทางจะขี้เกียจคิดว่ามันเข้าชุดกับอย่างอื่นรึเปล่าเลยซื้อมาแต่แบบนี้แหงๆเลยล่ะ
แล้วเวลาที่ไปสอนน่ะเหรอคะ...?
ก็เสื้อเชื้ตทั้งหลายของพี่เคนน่ะแหละค่ะ ทั้งแขนสั้นแขนยาว (ถ้าเป็นแขนยาวส่วนใหญ่ตอนพี่เคนออกจากบ้านจะพับแขนเสื้อขึ้นน่ะ ไม่รู้ตอนอยู่ในห้องจะเอาลงรึเปล่านะ อันนั้นคงต้องถามนักเรียนของพี่เคนเอาเองล่ะ) ที่เหลือก็กางเกงแสล็คแล้วก็รองเท้าหนังสีดำ สะพายเป้สีดำ หรือไม่ก็กระเป๋าของ Dapper ที่คล้ายๆกระเป๋าโน้ตบุ๊คน่ะค่ะ เอาไว้ใส่พวกตำราหรือสมุดที่ต้องเอาไปใช้ที่โรงเรียน จริงๆแล้วฟ้าก็เห็นพี่เคนใช้กระเป๋าแบบนี้ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยแล้วล่ะ ไม่เห็นจะยอมเปลี่ยนสักที...
สันนิษฐานได้สองประการ...ไม่ขี้เกียจเปลี่ยนก็งกนั่นแหละค่ะ (^^;)
.
.
.
“ยัยฟ้า...”
“อ้าว, ไหงกลับมาเร็วจังคะ?” เด็กสาวหันกลับไปหาเจ้าของห้องที่ยืนขมวดคิ้วอยู่ตรงประตู
“นี่จะเย็นแล้ว เรียกว่าเร็วได้ยังไง?” ชายหนุ่มย้อน “แล้วนี่มาทำอะไรห้องพี่?”
“แหม, ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” เด็กสาวส่ายหน้าดุ๊กดิ๊ก “อ้าว, พี่เจก็มาด้วยเหรอคะ?”
“นึกว่าจะไม่ทักซะแล้วสิ” ร่างสูงลูบศีรษะเด็กสาวอย่างเอ็นดู “พี่มาส่งเคนมันน่ะ”
“ส่งแล้วก็รีบๆกลับไปเลยไป...” เคนวางกระเป๋าเป้สีดำลงบนเตียงก่อนจะดึงมือหนานั่นออกจากศีรษะของน้องสาวตน “แล้วก็อย่ามาลวนลามน้องสาวฉัน...”
“พี่เคนไปไล่อย่างงั้นได้ไงเล่า พี่เจอุตส่าห์มาส่งทั้งที” ฟ้าหันไปว่าพี่ชายตัวเองก่อนจะหันกลับไปทางชายหนุ่มอีกคน “วันนี้ทานข้าวเย็นด้วยกันนะคะ ไม่ได้แวะมานานแล้ว คุณแม่คงดีใจ”
“ฮ่ะ ฮ่ะ...” เจไม่ได้เอ่ยตอบทันที แต่หันไปทางเคนที่ยืนหน้ามุ่ยอยู่แทน “น้องนายชวนแน่ะ ว่าไงล่ะ?”
“ตามใจสิ...แล้วก็ยัยฟ้า ชวนแล้วก็ไปช่วยคุณแม่ทำกับข้าวด้วย ไม่ใช่สักแต่ชวน”
“ค่า...” เด็กสาวยิ้มกว้างก่อนจะดึงแขนเจออกนอกห้องไปพร้อมกัน “ลงไปหาคุณแม่กันเถอะค่ะ พี่เจ”
“รีบๆไปเลยไป...ฉันจะเปลี่ยนเสื้อ” เจ้าของห้องโบกมือไล่ก่อนจะปิดประตูตามหลัง ปล่อยทิ้งให้น้องสาวกับแขกผู้มาเยือนยืนกันอยู่หน้าห้องแทน
“นี่ๆ พี่เจ...” เด็กสาวกระตุกแขนอีกฝ่ายให้หันมามองขณะที่เดินลงบันไดมา “ทะเลาะอะไรมากับพี่เคนรึเปล่า?”
“หืม? ก็...ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอก” ชายหนุ่มเว้นช่วงไปหน่อยก่อนจะเอ่ยต่อ
“ไปช่วยคุณแม่ทำกับข้าวกันดีกว่าเนอะ เดี๋ยวคุณชายลงมาจะโมโหหิวไปซะอีก”
“ค่ะ”
.
.
.
หวา? ทะเลาะอะไรกันก็ไม่รู้ ฟ้าอยากรู้จริงๆเลยแฮะ แต่ก็คงซอกแซกมากไม่ได้ เพราะพี่เคนไม่ค่อยชอบให้ใครวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวเสียด้วยสิ...
ทั้งๆที่ปกติแล้วพี่เคนเป็นคนยิ้มง่ายแท้ๆ แต่วันนี้พี่เคนกลับขมวดคิ้วตลอดเลย สงสัยจะทะเลาะกับพี่เจแรงพอสมควร...พี่เจเองก็ดูเหมือนจะง้อๆพี่เคนอยู่น้า~ แต่พี่เคนก็ยังดูอารมณ์ไม่ดีอยู่ดี...
(แย่แล้วๆ ต่อมจินตนาการของฟ้ากำลังทำงานหนักเลยล่ะ >//< )
อ๊ะ, แต่ภารกิจของฟ้ายังไม่เสร็จสิ้นนี่นา (ไฟแบล็คกราวด์ (Background) ลุกพรึ่บ!) มาต่อกันเถอะค่ะ...
ปกติแล้วของใช้ของพี่เคนจะออกโทนเข้มนะคะ อย่างพวกผ้าเช็ดตัวอะไรพวกนี้ยังออกโทนสีน้ำเงินหรือสีน้ำตาลเลยล่ะค่ะ (9,7) พวกเฟอร์นิเจอร์ในห้องอันนี้เป็นไม้โอ๊คแดงเข้าชุดกันค่ะ (อย่างที่รู้ คุณพ่อของพวกเราเป็นมัณฑนากรก็เลยมาช่วยออกแบบให้ค่ะ) การแต่งห้องก็เป็นเชิงร่วมสมัยเสียมากกว่า (แนวถนัดของคุณพ่อนั่นล่ะ) โดยรวมๆก็ไม่มีอะไรโดดเด่นเป็นพิเศษนัก
อ้อ, ถ้าจะพิเศษ ก็ตรงที่ห้องของพี่เคนจะทำหน้าต่างสูงค่ะ แทบจะเรียกได้ว่าติดเพดานห้องเลย เป็นกระจกใสๆ พอตอนกลางคืนก็มองเห็นดาวชัดแจ๋ว สวยมากๆเลยล่ะค่ะ... ตอนเด็กๆฟ้าเองก็ชอบมานอนดูดาวกับพี่เคนอยู่ออกบ่อยเหมือนกัน คุณพ่อก็เลยทำหน้าต่างแบบเดียวกันให้ห้องของฟ้าด้วย...
มาที่ของใช้อื่นๆ อืม, พี่เคนจะเลือกของใช้โทนขาวดำเสียมากนะคะ แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ค่อยรู้ตัวเท่าไหร่ (เหมือนเวลาเลือกหยิบจะเลือกตามสัญชาตญาณน่ะค่ะ) เชื่อได้เลยว่าถ้าไปถามสีโปรด พี่เคนต้องตอบว่า “ไม่รู้” ไม่ก็ “ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ” แหงๆเลย
อีกอย่างที่พิเศษสำหรับห้องพี่เคน คือ ชั้นหนังสือค่ะ...
ขนาดแบ่งส่วนหนึ่งไปไว้ห้องหนังสือกลางแล้วนะคะ ในห้องยังมีเต็มเอี๊ยดเลยค่ะ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นหนังสือแนวจิตวิทยาตามที่พี่เขาเรียนมาน่ะค่ะ (ช่างแตกต่างจากห้องของฟ้า ที่มีแต่การ์ตูน ^^;) แล้วก็จะมีชั้นหนึ่งเลยสำหรับมุราคามิของพี่เคน ท่าทางพี่เคนจะชอบนักเขียนคนนี้จริงๆเลยนะคะ เห็นมีสะสมทั้งภาษาไทยแล้วก็ภาษาอังกฤษ (ภาษาญี่ปุ่นคงไม่ไหวมังคะ ไม่สามารถขนาดนั้น)...
อ๊ะ, ฟ้าได้ยินเสียงสตาร์ทรถ ท่าทางพี่เจจะกลับแล้วล่ะ...
.
.
.
“พี่เจกลับไปแล้วเหรอคะ?” เด็กสาวหันหน้ากลับจากจอโทรทัศน์ที่กำลังเสนอข่าวในพระราชสำนักอยู่ ชายหนุ่มพยักหน้าน้อยๆก่อนจะเดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆน้องสาวตน
“แล้ว...พี่เจว่าไงมั่งคะ?” ฟ้าเหลือบดูปฏิกิริยาของพี่ชายตนที่ตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นขมวดคิ้วอีกรอบ
“ว่า? ว่าอะไร?”
“ปะ...เปล่าค่ะ” ฟ้าหันหน้ากลับไปทางโทรทัศน์อีกรอบขณะที่เคนเอื้อมมือไปหยิบหนังสือพิมพ์บนโต๊ะขึ้นมาอ่านข่าวของวันนี้แทน
เด็กสาวเหลือบตามมองพี่ชายตนที่ตอนนี้เริ่มมีรอยยิ้มจางๆกลับมาประดับใบหน้าตามเดิมแล้ว...
‘...ให้ตายสิ...’
ฟ้าคิดพลางอมยิ้มน้อยๆ...
‘...พอออกไปส่งพี่เจแล้วกลับมานั่งยิ้มแบบนี้เนี่ย....’
มือเรียวของเด็กสาวเลื่อนขึ้นมาปิดปากตัวเองราวกับจะกลั้นสิ่งที่จินตนาการไว้ไม่ค่อยจะอยู่...
‘...มันน่าจิ้นนะ พี่เคน!...’
.
.
.
{{ 3rd. Homework }}
Fin.
P.S. เขียนไปเขียนมา รังสีม่วงๆลอยรอบตัวเสียแล้ว ขอโทษนะเคน~~~
(ถึงจะพูดแบบนั้น แต่น้ำเสียงไม่ได้สลดเลย ฮ่ะ ฮ่ะ)